پدیدهی «عشق در یک نگاه»
نمود بارزی از مکانیزم «جابهجایی» در روان است.در اینجا احساسها از یک ابژه به ابژهی دیگر منتقل میشوند. در واقع ما عاشق آن فرد نمیشویم، بلکه کیفیاتی را که در یک معشوق انتظار داریم را روی او فرافکنی میکنیم.ما عاشق انتظاراتمان میشویم نه فرد مذکور.عشق در یک نگاه همیشه از پیشینهی زندگی ما تغذیه میشود.
نسبت دادن یکسری ویژگیهای شخصیتی به چهرهای خاص از این آبشخور تغذیه میشود.واضح است که چهره، چیزی از شخصیت آدمها به ما نمیگوید ولی چون این چهره با ابژههای قدیمی (و دوستداشتنی) ما تداعی میشود، برای ما خواستنی میشود ...
به گفته ی زیگموند فروید:
«ما هیچکس را به طور تصادفی انتخاب نمیکنیم، بلکه ما فقط با آنهایی ملاقات میکنیم که از قبل در ناخودآگاه ما حضور داشتهاند».
انجام مشاوره و خدمات روانشناسی در زمینه های :